را بخواند كه أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ آن اشجار ببركت آيهء پروردگار سبز شده ، بلند مىشوند و آفتى بايشان نمىرسد . معنى آيت آن است كه بيخ او در زمين است استوار و محكم و شاخ آن در بلندى - در منافع اسماء اللّه چنين آمده است كه هركه زراعتى داشته باشد الحليم بنويسد و در آب [ آبى ] اندازد كه بزراعت مىرود حضرت حق سبحانه و تعالى آن زراعت را از آفت نگاه مىدارد . ملخ و آنچه زراعت را نقصان رساند دعا بر چهار پارهء كاغذ بنويسند و بر چهار گوشهء زمين بر سر چوب كنند بلاها بگرداند و دعا اينست ( و حيل بينهم و بين ما يشتهون كما فعل باشياعهم من قبل انهم كانوا فى شك منه مريب ) و نيز جهة ميوهء نو كه ببينند و بخواهند نوباوه كنند اين دعا خوانند . و در شمايل النبى ابو هريره روايت مىكند كه بودند آدميان چنين كه هروقت مىديدند اول ميوهء را مىآوردند بسوى رسول صلعم پس هرچه گاهى كه رسول صلعم مىگرفت ميوه را مىگفت : ( الهم بارك لنا فى ثمارنا و بارك لنا فى مدينتنا و بارك لنا فى صاعنا و بارك لنا فى مدنا ) يعنى اى خدا بركت ده ما را در ميوه‌هاى ما و بركت ده ما را در مدينه ما و بركت ده ما را در پيمانه ما و بركت ده ما را در پيمانه خود ما . جالينوس حكيم مىگويد كه هركه تخم حنظل را به آب بجوشاند چنانچه آب نيك تلخ شود پس قدرى نمك بر وى افكند و بگرد كشت افشاند ملخ از آن حوالى بگريزد . - هركه ملخ سبز را كه در ميان گياه بود بگيرد و در ميان كشت‌زار آويزد ديگر ملخان از آنجا بگريزند - هركه ملخ را بزهرهء گاو بيالايد پس بكارد هيچ چيز بدان كشت زيان نكند - هركه گندم يا جو يا ارزن كارد روزى بايد كاشتن كه باد از سوى قبله آيد زيرا كه چون باد از سوى مشرق بود آن روز زمين سست شود و